Yüzyıllardır korunan Çin Seddi ve diğer antik yapılarının dayanıklılık kaynağı bilimsel araştırmalarla gün yüzüne çıkarıldı. Yapılan incelemeler, antik dönem inşaat ustalarının yapı malzemelerini güçlendirmek amacıyla yapışkan pirinç kullandığını kanıtladı.
Bilim insanları tarafından yürütülen laboratuvar analizleri, geleneksel kireç harcının özel bir karışımla desteklendiğini gösterdi. Özellikle Ming Hanedanlığı döneminde yaygınlaşan bu teknik, yapıların çevresel faktörlere karşı direnç kazanmasını sağladı.
Yapılan detaylı testlerde, yaklaşık 600 yıllık surlardan alınan numunelerde amilopektin adlı karbonhidratın varlığı tespit edildi. Yapışkan pirinçten elde edilen bu bileşenin, kireçle birleşerek harcın moleküler yapısını güçlendirdiği belirlendi. Bu sayede yapıların su geçirmezlik oranının arttığı, çatlama ve aşınmaya karşı yüksek direnç gösterdiği gözlemlendi.
Söz konusu yöntemin yalnızca Çin Seddi ile sınırlı kalmadığı, şehir surlarından köprülere ve tapınaklara kadar geniş bir yelpazede uygulandığı anlaşıldı. Modern mühendislik tekniklerine rağmen, antik dönemde geliştirilen bu doğal yapı malzemesi, sürdürülebilir inşaat yöntemleri açısından bilim dünyasında ilgi çekmeye devam ediyor.
