Türkiye, Dünya Çocuk İşçiliğiyle Mücadele Günü'nü, ülkedeki ciddi sorunlarla karşılayarak geçirdi. Ekonomik zorluklar ve eğitim politikalarındaki değişimler, çocuk işçiliğinde artışa neden oluyor. Bu durum, milyonlarca çocuğun örgün eğitimden uzaklaşmasına ve iş yaşamına erken atılmasına yol açıyor.
Milli Eğitim Bakanlığı'nın (MEB) 2024-2025 eğitim istatistiklerine göre, örgün eğitimde olmayan çocuk sayısı bir önceki yıla kıyasla arttı. İlkokul, ortaokul ve lise çağındaki kayıt dışı öğrenciler ile açıköğretime ve mesleki eğitim merkezlerine (MESEM) kayıtlı olanlar dahil edildiğinde, örgün eğitim dışı çocuk sayısı yaklaşık 4 milyona ulaşıyor. Bu rakamlar arasında MESEM'lere kayıtlı 421 bin 633 öğrenci de bulunuyor ve bu öğrenciler haftanın dört günü işyerlerinde, bir günü okulda eğitim görüyor.
İş Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi'nin 2013-2026 yılları arasındaki verileri, çocuk işçiliğinin ölümcül sonuçlarını gözler önüne seriyor. Bu dönemde toplam 862 çocuk işçi, iş cinayetlerinde hayatını kaybetti. Hayatını kaybedenlerin 292'si 5-14 yaş, 570'i ise 15-17 yaş aralığında bulunuyor. Çocuk işçi ölümlerinin en yoğun yaşandığı sektörler yüzde 52 ile tarım/orman, yüzde 13 ile inşaat olarak kaydedildi. En çok çocuk işçi cinayetinin yaşandığı şehirler ise Şanlıurfa, Gaziantep, İstanbul, Adana, Konya ve Antalya olarak sıralandı.
Araştırmacı-yazar Özgür Hüseyin Akış, Türkiye'deki çocuk işçiliği sorununu değerlendirdi. Akış, ekonomik krizin ve enflasyonun ailelerin temel ihtiyaçlarını karşılamasını zorlaştırdığını belirtti. Resmi kayıtlarda yer almayan sokak çocukları, mevsimlik tarım işçileri ve mülteci çocuklar da eklendiğinde, Türkiye'deki çocuk işçi sayısının 2 milyonu geçtiğini ifade etti. Akış, özellikle yaz aylarında tarımda çalışan çocukların güvencesiz koşullarda ve daha düşük ücretle çalıştırıldığını vurguladı. Ayrıca, mülteci çocukların ucuz iş gücü olarak kullanıldığını ve bu durumun iş cinayetlerine yol açtığını belirtti. Medya sektöründeki setlerde çalışan çocukların da gelişimleri ve eğitim hayatları üzerindeki etkilerinin sorgulanması gerektiğini ekledi. Akış, çocuk işçiliğiyle mücadelenin, çocukların önceliklendirildiği bir düzenin inşası için tek gerçekçi yol olduğunu savundu.
